Wellington te Grand-Hallet

Voor de navigator van de Wellington III 'KO-D' (X3675), Sgt Cope was het de eerste maal dat hij met deze bemanning vloog. Hij kende enkel hun voornamen. In de buurt van Luik schreeuwde de staartschutter plotseling "Fighter close underneath". De nachtjagers van Sint-Truiden hingen immers al vroeg in de lucht om de indringers te onderscheppen. Enkele minuten na elven was Hptm Bietmann (II./NJG 1) naar de 'KO-D' geslopen.  Er was geen tijd om  aan zijn salvo's te ontsnappen, en langsheen de bakboordzijde zette een lange reeks Duitse munitie de romp in brand. Het hydraulische systeem was meteen uitgeschakeld. De staartschutter verloor bij dit treffen het leven. Cope sprong vanop 3000 meter hoogte. Hij landde in de buurt van Petit-Hallet, in een veld rapen. De navigator bedekte zijn parachute met het loof. Het vliegtuig cirkelde een keer boven Thisnes vooraleer in de buurt van de Sainte Therèsekapel te Grand-Hallet als een granaat uit elkaar te spatten.

Een tweede overlevende, Sgt John Mackenzie wordt de volgende dag omstreeks het middaguur gevangen genomen door de Geheime Feldpolizei. Zij brengen hem naar Landen, waar hij helemaal doorzocht wordt. Later wordt hij teruggebracht naar de plaats waar zijn Vickers Wellington zijn einde vond. De vliegenier was erg aangegrepen door wat hij zag. Hij salueert de schamele resten van zijn vier gesneuvelde vrienden, en begint te schreien. Hij identificeert er de lichamen van zijn piloot, W/O John Smith (23 j.), alsook beide boordschutters, Sgt Leslie Carr en Sgt William Sharpe (zij rusten nu te Heverlee).

Even later stapt hij weer in het Duitse voertuig. De omstaanders zijn eveneens aangegrepen door het trieste schouwspel en beginnen spontaan te applaudiseren.

Intussen was de navigator, Sgt Cope, reeds lang verdwenen.

"Ik stapte drie uren in de een zuidwestelijke richting," aldus Cope, "Om 2 uur rustte ik uit in een hooimijt bij het dorpje Folx-les-Caves. Drie uur later werd ik wakker, en ik werd opgemerkt door de vrouw van een boer. Ik zei "Je suis un Anglais". Ze nam me binnen en gaf me te eten. Ik vroeg waar de dichtstbijzijnde priester woonde. Hij scheen niet thuis te zijn, dus ik probeerde het bij een andere boerderij. Hier bleek een welstellende familie te wonen. Ik kreeg kleding, kon me verfrissen en kreeg nog eens 1500 Belgische frank. Om 11u. werd ik naar Brussel gebracht door een familielid, die me in contact bracht met een organisatie die me naar het Verenigd Koninkrijk hielp".

Datum: 
29/08/1942
Serienr. / Rompcode: 
Organisaties: 
Locatie
rue du Condroz
Grand-Hallet
be
Type Locatie: 
Incident
Twitter icon
Facebook icon
Google icon
LinkedIn icon
Pinterest icon
e-mail icon